Lesson 6 ( ทุกอย่าง มันคืออิสระ ของความเป็นฉัน )

     สวัสดีครับ ผมชื่อแฟ็ตครับ อิสระ สุทธิมานัส หรืออาจมีชื่อๆ ที่ใครเรียกกันอันนั้นก็ไม่ผิดกติกาครับ

ผมเป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ ยิ้มรับตลอด ใครๆก็ชอบผมตอนยิ้มครับ อยู่ที่ไหนก็มีแต่คนบอกว่าผมหน้าเหมือนตัวการ์ตูนอะไรซักอย่าง พอถามว่าตัวไหนก็ไม่มีใครตอบได้ซักคน

     อาจเพราะผมเป็นคนชอบยิ้ม คนเลยมองว่าผมเป็นคนใจเย็นครับ ซึ่งจริงๆแล้วผมโคตรจะใจร้อน

เวลาผมว่างๆ ผมชอบเอาปากกาขีดๆเขียนๆลงบนกระดาษ ส่วนใหญ่จะอ่านไม่ออกหรอกครับว่าเขียนอะไร อีกอย่างที่ชอบคือ ชอบเที่ยว ชอบถ่ายรูป ชอบเขียนบล็อก นั่นแหละชีวิตผม อาจดูไม่หวือหวา แต่แค่นี้ผมก็มีควาสุข

ข้อเสียของผมเหรอ ผมเป็นคนชอบแบกโลกทั้งใบไว้บนสมองก้อนน้อยๆรอยหยักไม่มีของผม ส่วนข้อดีก็มีบ้าง ตรงที่เป็นคนมองโลกในแง่ดีแต่ก็แค่บางครั้งเท่านั้นแหละ

     ขออวดตัวเองหน่อย ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มองโลกกว้างกว่าใครหลายๆคน พี่ชายคนหนึ่งสอนผมเสมอว่า เวลามองอะไรให้มองจากมุมสูง ๆ แล้วเราจะเห็นภาพเห็นปัญหามากกว่าคนอื่น

     บางคนชอบมองว่าผมสโลว์ไลฟ์ ไม่เลย ผมขี้เกียจต่างหาก ขี้เกียจหมดทุกเรื่อง ส่วนอาการชอบเที่ยงคนเดียว อันนั้นชอบจริงๆ ไมได้ดัดจริตอยากจะฮิปสเตอร์แต่อย่างใด

     ผมเป็นคนไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยครับ นึกอยากจะมาก้็มา นึกอยากจะไปก็ไป อย่างการเขียนบล็อกนี้ก็เช่นกัน 

หนุ่มน้อยฤดูหนาว