วันศุกร์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2558
Lesson 12 ก้าวที่ 30 เริ่มต้นแล้ว
หากอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์อยู่ที่ 75 ปี วันนี้ ผมเดินทางมาเกิน 1 ใน 4 ของเส้นทางแล้วสินะ มองหันกลับไป เออระยะทางก็ไม่ใช่น้อย มองไปรอบๆ ก็ได้แต่ถอนหายใจดังๆ ไหนล่ะ หนทางสู่อนาคต พอมองไปข้างหน้าก็ดูมืดมนเหลือเกิน
ปีนี้เป็นครั้งแรก ที่รู้สึกว่าเราต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว ปีที่ผ่านมาย่ำแย่เหลือเกิน ในเรื่องของการเงินและการงาน ขอถือโอกาสก้าวที่ 30 ของชีวิต และโอกาสที่กำลังจะถึงปีใหม่ เป็นจุดเริ่มต้นที่จะเริ่มพัฒนาตัวเอง มองหาอนาคต เพื่อครอบครัว เพื่อตัวเอง พร้อมแล้วใช่ไหม เริ่มเลยสิวะ
วันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2558
Lesson 11 เรื่องราวของความน่ายินดี
ก่อนอื่น ออกตัวก่อนเลยว่า ไปงานแต่งงานเพื่อนมาก็หลายคู่ การที่เขียนบล๊อคถึงคู่นี้ ไม่ได้มีอะไรพิเศษเพียงแต่รู้สึกว่า ช่วงนี้ไม่ได้เขียนอะไรนานแล้ว ประกอบกับรู้สึกอยากอวยพรเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่ ม.ต้น ให้มีความสุขกับชีวิตแต่งงานด้วย
ตุ่น คือเพื่อนที่ผมรู้จักมาตั้งแต่ปี 2541 แล้ว นับถึงวันนี้ก็เกือบ 20 ปีสินะ ตอนที่เรียนก็ไม่ได้สนิทกันมาก แต่ก็มีโอกาสได้ทำกิจกรรมร่วมกันบ่อยๆ เลขที่ในชั้นเรียนของเราอยู่ใกล้กันตลอดตั้งแต่ ม.1 - ม.6
ตุ่นกับโบว์ เริ่มรู้จักกันตอน ม.4 ผมก็จำไมไ่ด้แน่ชัดนักว่าความรักของพวกเขาเริ่มต้นตอนไหน แต่หลังจากที่เขารักกันแล้ว พวกเขาถือว่าเป็นคู้รักที่น่ารักมากๆ คู่หนึี่ง เห็นได้ชัดจากระยะเวลายาวนานที่เขาบ่มเบาะความรู้สึกจนสุกงอม และอดไม่ไหวที่จะสร้างครอบครัวด้วยกัน นี่คือควาน่ายินดีอย่างยิ่ง ที่พวกเรา 6/2 อยากจะมอบให้เพื่อนสองคน
ถ้าผมเข้าใจและไล่เรียงไม่ผิด สองคนนี้น่าจะเป็นคู่รักในห้องเรียน เพียงคู่เดียวที่เดินทางมาถึงขั้นนี้ได้ ดังนั้น ขอให้เพื่อนทั้งสองคน มีความสุขทุกคืนที่หลับตาลงพร้อมกัน และมีความสุขมากขึ้นทุกวันที่ตื่นมาตอนเช้า มีหลานให้เพื่อนๆ ได้อุ้ม ได้แกล้งไวไวนะ ฮ่าๆๆๆ
วันพุธที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2558
Lesson 10 ขอเลือกหน่อยได้ไหม
เห็นหลายๆคน บ่น ว่า ชีวิตถึงทางแยก ถึงเวลาที่ต้องเลือก
ฉันได้แต่กระหยิ่มในใจ ชีวิตฉันไม่เคยเห็นมีตัวเลือกให้ปวดหัวแบบนี้มั่งเลย
ฉันได้แต่กระหยิ่มในใจ ชีวิตฉันไม่เคยเห็นมีตัวเลือกให้ปวดหัวแบบนี้มั่งเลย
วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
Lesson 9 (ไม่รู้ประเทศไหน เอ่ยไปลอยๆ)
เรามาถึงยุคที่ ...
นักฟุตบอลทีมชาติ หล่อและมีสาวๆกรี๊ดในฐานะสตาร์ หาใช่นักกีฬา
เที่ยวทีไร ต้องบอกออกไปว่าใช้เงินน้อย สไตล์ฮิปๆ จากรายได้จิ๊บๆ
แต่พอถามถึงเรื่องเงินเดือน เกลื่อนกลาดทั่วไปใช้เงินเดือนแปดหมื่นก็ไม่พอ
คนหล่อ แต่งซกมก เรียกแนว คนหน้าแมวแต่งเนี้ยบเรียกไม่เหมาะกับเบ้า
ถ่ายรูปสีซีดโพสเฟสเรียกสโลว์ไลฟ์ ไม่ทันไรเตะไข่หมาด่าแม่เจ๊ก
ไม่อยากลงชื่อ
10 ต.ค. 2558
นักฟุตบอลทีมชาติ หล่อและมีสาวๆกรี๊ดในฐานะสตาร์ หาใช่นักกีฬา
เที่ยวทีไร ต้องบอกออกไปว่าใช้เงินน้อย สไตล์ฮิปๆ จากรายได้จิ๊บๆ
แต่พอถามถึงเรื่องเงินเดือน เกลื่อนกลาดทั่วไปใช้เงินเดือนแปดหมื่นก็ไม่พอ
คนหล่อ แต่งซกมก เรียกแนว คนหน้าแมวแต่งเนี้ยบเรียกไม่เหมาะกับเบ้า
ถ่ายรูปสีซีดโพสเฟสเรียกสโลว์ไลฟ์ ไม่ทันไรเตะไข่หมาด่าแม่เจ๊ก
ไม่อยากลงชื่อ
10 ต.ค. 2558
วันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
Lesson 8 (พักยก)
เขาว่ากันว่าใน 1 ชีวิตของเรานั้น ควรใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุด อะไรที่ไม่เคยทำ
ให้ลองทำ(ถ้ามันไม่ทำให้ใครเดือดร้อนและผิดศีลธรรม)
ผมเองก็พยายามทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ไม่เดือนร้อนใคร ไม่รบกวนใคร และไม่เดือนร้อนตัวเองด้วยเช่นกัน
ชีวิตนี้ผมพลิกล็อคมาหลายครั้งครับ ด้วยความที่ตอนเด็กๆ เรียนเก่ง
คนเลยคาดหวังเยอะ สุดท้ายก็ซิ่วจากมหาวิทยาลัยปิดมาเรียนรามคำแหง เรียนมหาวิทยาลัยก็ได้เกียรตินิยม
แต่ไม่สามารถหางานที่มีค่าตอบแทนสูง(เท่าที่คนอื่นคาดหวังได้)
ชีวิตผมผ่านการเป็นอันดับ 1
ผ่านความผิดหวังในหน้าที่การงาน
ผ่านคำว่าไม่ผ่านโปรแบบการเมือง) ตกงานนอนอยู่บ้านก็เคยมาแล้ว แต่เชื่อเหอะว่าชีวิคนเรามันยังไม่หมดเท่านี้หรอก
นี่มันแค่ “พักยก” เท่านั้น สำหรับเรื่องงานตอนนี้ไม่ผมก็เขา
ใครซักคนต้องชนะ ผมภาวนาขอให้เป็นผมละกัน จะได้เป็นตัวพ่อขององค์กร อีกครั้ง
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
9 ต.ต. 2558
9 ต.ต. 2558
วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
Lesson 7 ( ชง ทั้งที ต้อง ชง ให้อร่อย )
เมื่อก่อนนี้ มั่นใจมากกว่า ชีวิตเรา เราลิขิตเองได้ด้วยความต้องการของเราเอง ไม่เคยเชื่อเรื่องปีชงมาก่อน จนมาปีนี้ ที่เขาว่าฉลูชงเต็ม ๆ ทีแรกก็เหรอ อืม รับทราบนะ แต่พอช่วงกลางปี
ชีวิตก็ลุ่ม ๆ ดอน ๆ เปลี่ยนงานมาตลอด ถามว่าลำบากไหมก็ไม่มาก แต่ท้อมีบ้างไหม โคตรเยอะเลยว่ะ แต่พยายามไม่ท้อนาน ต้องลุกให้ไป ไม่งั้นมันจะชวนท้อกว่าเดิม อ้อ สิ่งเดียวที่ดีเพราะปีชง คือ งานมันขลุกขลัก ต้องเปลี่ยนงานบ่อย เงินเดือนมันก็เลยได้เยอะขึ้นโดยปริยาย เนอะ #ปาดน้ำตา
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
Lesson 6 ( ทุกอย่าง มันคืออิสระ ของความเป็นฉัน )
สวัสดีครับ ผมชื่อแฟ็ตครับ อิสระ สุทธิมานัส
หรืออาจมีชื่อๆ ที่ใครเรียกกันอันนั้นก็ไม่ผิดกติกาครับ
ผมเป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ ยิ้มรับตลอด
ใครๆก็ชอบผมตอนยิ้มครับ
อยู่ที่ไหนก็มีแต่คนบอกว่าผมหน้าเหมือนตัวการ์ตูนอะไรซักอย่าง
พอถามว่าตัวไหนก็ไม่มีใครตอบได้ซักคน
อาจเพราะผมเป็นคนชอบยิ้ม
คนเลยมองว่าผมเป็นคนใจเย็นครับ ซึ่งจริงๆแล้วผมโคตรจะใจร้อน
เวลาผมว่างๆ ผมชอบเอาปากกาขีดๆเขียนๆลงบนกระดาษ
ส่วนใหญ่จะอ่านไม่ออกหรอกครับว่าเขียนอะไร อีกอย่างที่ชอบคือ ชอบเที่ยว ชอบถ่ายรูป
ชอบเขียนบล็อก นั่นแหละชีวิตผม อาจดูไม่หวือหวา แต่แค่นี้ผมก็มีควาสุข
ข้อเสียของผมเหรอ
ผมเป็นคนชอบแบกโลกทั้งใบไว้บนสมองก้อนน้อยๆรอยหยักไม่มีของผม ส่วนข้อดีก็มีบ้าง
ตรงที่เป็นคนมองโลกในแง่ดีแต่ก็แค่บางครั้งเท่านั้นแหละ
ขออวดตัวเองหน่อย
ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มองโลกกว้างกว่าใครหลายๆคน พี่ชายคนหนึ่งสอนผมเสมอว่า
เวลามองอะไรให้มองจากมุมสูง ๆ แล้วเราจะเห็นภาพเห็นปัญหามากกว่าคนอื่น
บางคนชอบมองว่าผมสโลว์ไลฟ์ ไม่เลย ผมขี้เกียจต่างหาก
ขี้เกียจหมดทุกเรื่อง ส่วนอาการชอบเที่ยงคนเดียว อันนั้นชอบจริงๆ
ไมได้ดัดจริตอยากจะฮิปสเตอร์แต่อย่างใด
ผมเป็นคนไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยครับ
นึกอยากจะมาก้็มา นึกอยากจะไปก็ไป อย่างการเขียนบล็อกนี้ก็เช่นกัน
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันอังคารที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558
Lesson 5 ( ชีวิต กับสายน้ำ )
หากสายน้ำ
มีขึ้นมีลงฉันใด ชีวิตคนเราก็มีขึ้นแล้วลง แต่ลงไม่นานเดี๋ยวมันก็ต้องขึ้น ฉันนั้น
( ฉันก็หวังไว้แบบนั้น )
บ้างสายน้ำไหลไปข้างหน้า
แล้ววกกลับในอีกช่วงเวลาฉันใด ชีวิตคนเราก็ก้าวไปข้างหน้า และมีโอกาสถอยหลังได้
ก็ฉันนั้น ( แม้ว่าฉันจะไม่ได้หวังให้เป็นแบบนั้น ) ก็ตามที
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558
Lesson 4 ( เ พ ร า ะ คิ ด ถึ ง จึ ง อ ย า ก ไ ป ห า )
อะไรทำให้คนสองคนได้พบเจอกัน ???
สำหรับคนอื่น ผมไม่รู้ แต่สำหรับผม ผมคิดว่า
การเจอกันครั้งแรก
เป็นเพราะเวรกรรมที่ทำร่วมกันมา ดี หรือร้ายก็แล้วแต่
ส่วนการเจอกันครั้งต่อๆไป
ผมคิดว่ามันเป็นเพราะความคิดถึง จึงอยากเจอ
ผมเองก็เช่นกัน อยากเจอ เพราะคิดถึง ...
ก็แค่นั้นเอง
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันพฤหัสบดีที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
Lesson 3 ( A bunny and I )
ทุกครั้งที่ฉันยิ้ม ... ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันคิดอะไรอยู่ จะกี่อารมณ์ฉันก็หน้าเดียวเสมอ เหมือนกระต่าย
น้อยครั้ง ที่คนที่ไม่ได้รู้ใจฉันมากนัก จะมองออกว่าฉันกำลังมีเรื่องให้คิดและตัดสินใจมากมาย ขนาดคนที่สนิทและรู้จักฉันเอง บางทีก็ไม่รู้
บางทีก็ขาดความมั่นใจ ในการทำอะไรบางอย่างเหมือนกัน แต่พอได้ความมั่นใจมาจากคนรอบข้างว่าเราทำได้ เราก็จะมีกำลังใจทันที ซึ่งจริงๆแล้วแม่งกลับกันป่ะวะ เราต้องมั่นใจในตัวเองก่อน คนรอบข้างถึงจะมั่นในในตัวเราได้
ทุกครั้งที่ฉันอยากอยู่คนเดียว นั่นคือสัญญาณที่ไม่ดี ตอนนี้ ฉันกำลังอยากอยู่คนเดียว ด้วยความรูสึกเพียงเสี้ยววินาที
เคยบอกใช่ไหม ว่าคนเลี้ยงกระต่ายจะมีอะไรบางอย่างเหมือนกระต่าย นั่นคือ ไม่สุดจริงๆ จะไม่แสดงออก
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันพฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2558
Lesson 2 ( ส ำ เ นี ย ง ส่ อ ภ า ษ า ล า ย มื อ นั้ น ห น า ส่ อ พ ฤ ติ ก ร ร ม )
มีคนว่ากันว่า ลายมือสามารถบอกถึงบุคลิคลักษณะ และอารมณ์ของผู้เขียนได้ เท่าที่มองผมก็ว่าน่าจะจริงนะครับ
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2558
Lesson 1 ( อ า รั ม ภ บ ท )
30 มกราคม 2558
สวัสดีครับ นี่คือเรื่องราวแรกของผม ที่เกี่ยวกับตัวผม "แบบหนักๆ" และ "เข้มข้น" อ่านถึงตรงนี้ อย่าเพิ่งนึกว่าดราม่านะ แต่แบบว่าอยากให้รู้จักกันแบบลึกๆ เท่านั้นเอง สนใจก็เปิดอ่าน ไม่สนใจก็ปล่อยผ่านกันได้นะครับ 5555
คือเรื่องของเรื่อง กะว่าอยากจะแยกเรื่องเที่ยว ออกจากเรื่องของตัวเอง แล้วก็พยายามเขียนให้มาก เพราะจุดอ่อนผมคืออ่านน้อย ในเมื่อเราอ่านน้อยเรารับสารน้อย ก็เลยต้องพยายามเขียน พยายามสื่อสารออกไปให้มากๆ ทักษะทางภาษา และทักษะการใช้ชีวิตจะได้ไม่สูญเสียไปกับการทำตัวเงียบๆ
นี่แหละครับ เรื่องราวที่อยากจะเกริ่นนำ สำหรับบทที่ 1 ในวันนี้
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
สวัสดีครับ นี่คือเรื่องราวแรกของผม ที่เกี่ยวกับตัวผม "แบบหนักๆ" และ "เข้มข้น" อ่านถึงตรงนี้ อย่าเพิ่งนึกว่าดราม่านะ แต่แบบว่าอยากให้รู้จักกันแบบลึกๆ เท่านั้นเอง สนใจก็เปิดอ่าน ไม่สนใจก็ปล่อยผ่านกันได้นะครับ 5555
คือเรื่องของเรื่อง กะว่าอยากจะแยกเรื่องเที่ยว ออกจากเรื่องของตัวเอง แล้วก็พยายามเขียนให้มาก เพราะจุดอ่อนผมคืออ่านน้อย ในเมื่อเราอ่านน้อยเรารับสารน้อย ก็เลยต้องพยายามเขียน พยายามสื่อสารออกไปให้มากๆ ทักษะทางภาษา และทักษะการใช้ชีวิตจะได้ไม่สูญเสียไปกับการทำตัวเงียบๆ
นี่แหละครับ เรื่องราวที่อยากจะเกริ่นนำ สำหรับบทที่ 1 ในวันนี้
หนุ่มน้อยฤดูหนาว
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)

