วันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2558
Lesson 11 เรื่องราวของความน่ายินดี
ก่อนอื่น ออกตัวก่อนเลยว่า ไปงานแต่งงานเพื่อนมาก็หลายคู่ การที่เขียนบล๊อคถึงคู่นี้ ไม่ได้มีอะไรพิเศษเพียงแต่รู้สึกว่า ช่วงนี้ไม่ได้เขียนอะไรนานแล้ว ประกอบกับรู้สึกอยากอวยพรเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่ ม.ต้น ให้มีความสุขกับชีวิตแต่งงานด้วย
ตุ่น คือเพื่อนที่ผมรู้จักมาตั้งแต่ปี 2541 แล้ว นับถึงวันนี้ก็เกือบ 20 ปีสินะ ตอนที่เรียนก็ไม่ได้สนิทกันมาก แต่ก็มีโอกาสได้ทำกิจกรรมร่วมกันบ่อยๆ เลขที่ในชั้นเรียนของเราอยู่ใกล้กันตลอดตั้งแต่ ม.1 - ม.6
ตุ่นกับโบว์ เริ่มรู้จักกันตอน ม.4 ผมก็จำไมไ่ด้แน่ชัดนักว่าความรักของพวกเขาเริ่มต้นตอนไหน แต่หลังจากที่เขารักกันแล้ว พวกเขาถือว่าเป็นคู้รักที่น่ารักมากๆ คู่หนึี่ง เห็นได้ชัดจากระยะเวลายาวนานที่เขาบ่มเบาะความรู้สึกจนสุกงอม และอดไม่ไหวที่จะสร้างครอบครัวด้วยกัน นี่คือควาน่ายินดีอย่างยิ่ง ที่พวกเรา 6/2 อยากจะมอบให้เพื่อนสองคน
ถ้าผมเข้าใจและไล่เรียงไม่ผิด สองคนนี้น่าจะเป็นคู่รักในห้องเรียน เพียงคู่เดียวที่เดินทางมาถึงขั้นนี้ได้ ดังนั้น ขอให้เพื่อนทั้งสองคน มีความสุขทุกคืนที่หลับตาลงพร้อมกัน และมีความสุขมากขึ้นทุกวันที่ตื่นมาตอนเช้า มีหลานให้เพื่อนๆ ได้อุ้ม ได้แกล้งไวไวนะ ฮ่าๆๆๆ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น